Ostatnia przedwakacyjna premiera w Teatrze Dramatycznym - „Zakłócenia w eterze"

Białostocki Teatr Dramatyczny nie próżnuje. Na ostatnie dni przed wakacyjną przerwą zaplanował bowiem premierę spektaklu „Zakłócenia w eterze”, będącego adaptacją powieści Irwina Shawa. Jak to zwykle w teatrze bywa, na 3 dni przed premierą wiele jest jeszcze do zrobienia. Ekipa spektaklu zamyka więc sezon 2009/2010 ciężką pracą, by w piątkowy wieczór wszystko dopięte było na ostatni guzik.

Studium Teatralne S/T, „Linia powrotu" - recenzja spektaklu

Ojciec - despota, umierająca, zniedołężniała matka, siostra – karierowiczka chcąca za wszelką cenę odciąć się od rodzinnych problemów i siostra – męczennica. Między nimi siatka wzajemnych pretensji, żalów, rozgoryczeń, a wszystko to zanurzone w niezbyt kolorowych realiach powojennej Polski.

Współczesność albo jazda bez trzymanki według Teatru Novogo Fronta

Mała sala w Akademii Teatralnej jest wypełniona po brzegi. Ludzie zajmują miejsca. Z głośników gra muzyka. Jakiś rockowy kawałek, raczej pogodny. Nagle salę wypełnia cisza. Po chwili znów muzyka – tyle że spokojna. Światła gasną. Zaczęło się.

II Przegląd Teatrów Amatorskich MIKSTURA

W kwietniu 2010 roku odbędzie się druga edycja ogólnopolskiego Przeglądu Teatrów Amatorskich MIKSTURA. Na początku miesiąca ruszy akcja promocyjna, której punktem kulminacyjnym będzie hepening planowany na niedzielę, 11 kwietnia. W centrum Białegostoku będą pojawią się barwne postacie, które będą zachęcać do udziału w Przeglądzie. Pozostałe działania promocyjne będą miały formę miniwystaw, które pojawią się na białostockich uczelniach wyższych oraz w szkołach średnich

Rozglądaj się uważnie. Mikstura startuje!

II Przegląd Teatrów Amatorskich Mikstura - zapisy

Miej serce i patrzaj gdzie indziej - recenzja spektaklu "Ballady i romanse"

Bije raz, dwa, trzy... Już północna pora. Głuche wkoło zacisze – wiatr tylko szumi po murach klasztora i psów szczekanie gdzieś słyszę. Świeca w lichtarzu dopala się na dnie, raz w głębi tłumi ogniska. Znowu się wzmoże i znowu opadnie. Błyska. Zagasa i błyska. Ot, lepiej pióro wezmę. I śród ciszy, gdy się bez ładu myśl plącze, zacznę coś pisać dla mych towarzyszy. Zacznę, bo nie wiem, czy skończę.